Fluidr
about   tools   help   Y   Q   a         b   n   l
User / loisrua +2.650.000 visitas / Monasterio Ferreira de Pantón-Lugo
loisrua / 6,587 items
A orixe do cenobio de Pantón non está moi clara. Parece certo que foi un mosteiro dúplice desde os primeiros tempos até o século XII. En 1175, despois dunha fase de decadencia, a condesa Fronilda de Lemos decídese a restaurar a vida monástica: o mosteiro rehabilítase e intégrase na orde do Císter baixo dirección dos monxes de Meira. A xurisdición destes prolongarase até 1600, cando o cenobio se integrará na Congregación de Castela.

Accédese ao conxunto a través dun singular arco de entrada do século XVIII. A súa planta é singular, xa que o seu único claustro -o regular- atópase ao oeste da igrexa, pegado á fachada da mesma. A fachada do mosteiro é de tipo renacentista. Posúe un torreón á dereita, rematado nun mirado con balaustrada de pedra.

Formando ángulo co edificio está a hospedaría, con galería e columnata de pedra a modo de pazo. No espazo oposto está o edificio coñecido como Casa das Donas, onde se aloxaban as damas da nobreza que tomaban os hábitos. As chemineas monumentais dotan o edificio do seu orixinal aspecto.

O valor artístico do conxunto descansa fundamentalmente na igrexa monacal. A súa riqueza ornamental colide coa austeridade construtiva que daquela caracterizaba os templos do Císter. Por iso se considera que a súa construción -probabelmente na segunda metade do s. XII- foi anterior á incorporación do mosteiro á orde.

Consta dunha soa nave rectangular. Baixo a cuberta a dúas augas figura un fermoso artesoado de madeira de inspiración mudéxar. Traballados motivos adornan os capiteis en toda a nave. Unha gran arquivolta a modo de arco triunfal dá acceso á ábsida, un anaco máis reducida.

A ábsida é a parte máis interesante da igrexa. Ten forma semicircular precedida de tramo recto. Neste tramo, cuberto con bóveda de canón, figuran os sepulcros de Diego e Lope de Lemos. O tramo curvo, con bóveda de cuarto de esfera, ten tres curiosas ventás enmarcadas por arcos de medio punto, ao dereito e invertidos. Tamén na ábsida son admirábeis os variados motivos vexetais, animais e antropomorfos dos capiteis e, no exterior, dos canzorros.

O elemento destacábel do interior do mosteiro é a parte baixa do claustro renacentista, semellante aos de Montederramo ou San Clodio. Arcos de medio punto sobre capiteis xónicos e bases toscanas sosteñen unha cornixa saínte sobre a que debía descansar un segundo claustro. Este non chegou a construírse.
Popularity
  • Views: 362
  • Comments: 0
  • Favorites: 1
Dates
  • Taken: Sep 26, 2010
  • Uploaded: Oct 1, 2010
  • Updated: Oct 20, 2014